We zijn in een kamertje op de vierde verdieping van het depot dat normaal niet veel gebruikt wordt. Deze zomer is het echter druk in gebruik. Hier maken onze conservatoren en collectiebeheerders namelijk proefopstellingen van de vitrines zoals die in het vernieuwde museum komen te staan: met de échte objecten. Vanmiddag staat een vitrine met oogheelkundige instrumenten op de planning. Het zijn veel kleine objecten die allemaal een plaats moeten krijgen in de rechthoekige vitrine.

In de ontwerpfase is uitgerekend hoe groot  de vitrines moeten zijn zodat de beoogde objecten er in passen. Dat is gedaan op basis van de stand en omvang van de objecten: omdat de schedelboor 60 centimeter lang is en staand tentoon wordt gesteld, moet de vitrine tenminste 60 centimeter hoog zijn. In die fase van het ontwerp kwam de volgorde van de objecten in een vitrine nog niet aan bod. Het is nu aan de conservatoren en collectiemedewerkers om hier een mooi en historisch kloppend geheel van te maken.

Het startpunt voor de conservatoren is het verhaal dat wordt verteld aan de hand van deze objecten. Deze oogheelkundige objecten komen uit het eind van de negentiende eeuw en worden in het depot bewaard in het originele kistje. In het kistje kan je de objecten niet goed zien, dus alle pincetten en scharen worden bij elkaar in de vitrine getoond. Hoewel het kistje niet in de vitrine komt, is het wel belangrijk dat alle instrumenten bij elkaar in de vitrine worden getoond: de veelheid van deze objecten geeft aan dat de oogheelkunde in de negentiende eeuw al behoorlijk veelzijdig was.

Er wordt voortdurend geschoven, gewikt en gewogen tot er een opstelling ontstaat waarbij de objecten goed te zien zijn én de betekenis van de oogheelkundige objecten duidelijk wordt. Zo kijkt de conservator of een schaartje naast een pincet kan liggen, of werden die niet met elkaar gebruikt? En misschien is het logischer de scharen naast elkaar te leggen? Ook wordt de opstelling beoordeeld op het ‘oog’; het moet er overzichtelijk en esthetisch uit zien. Na zorgvuldige afwegingen besluit de conservator welke opstelling de voorkeur heeft. Het wordt een vitrine waarin de  instrumenten met een ivoren handvat naast elkaar liggen, en de stalen objecten daarboven. Op naar de volgende vitrine. Nog 142 te gaan.