Antimoonbeker

Deze beker op een ranke voet is gemaakt van een broos, donkergrijs metaal dat antimoon genoemd wordt. De beker is versierd met vier identieke medaillons van engelen hoofden met halo’s waarin de inscriptie ‘ave gratia plena’ (gegroet vol van genade) te lezen is. Dit is een citaat van de engel die de geboorte van Christus aan Maria verkondigde. Bij deze antimoonbeker hoort een met goudleer beklede doos. Daarin werd de beker opgeborgen als ze niet gebruikt werd. Vergelijkbare bekers zijn te vinden in de collectie van de Royal College of Physicians in London, inclusief de zelfde soort met leer beklede kistjes. De versieringen op de beker lijken echter uniek voor het exemplaar in Museum Boerhaave.
Het gebruik van antimoonbekers gaat terug tot de Romeinse tijd. Romeinse artsen schreven af en toe wijn voor die een aantal dagen in een antimoonbeker was bewaard. Deze wijn werd toegediend als braakmiddel en werd vinum stibiatum genoemd. De antimoonbekers zelf werden pocula vomitora genoemd. Daarin is het engelse to vomit (overgeven) te herkennen. In de 17e eeuw dook het gebruik van antimoonbekers weer op. Waarschijnlijk gebeurde dit onder invloed van de theorieën van Paracelsus (1493-1541) die het gebruik van de antimoonbeker voorschreef als een kwaadaardige stof uit het lichaam afgedreven moest worden.