|
Anatomische model van papier-maché
2002_juli
Louis Thomas Jerôme Auzoux was wat je noemt zijn tijd ver vooruit. De ondernemende wetenschapper avant la lettre. Vijfentwintig jaar oud –het is 1822- legt hij de basis voor een bedrijf dat internationaal exporteert naar tientallen landen. Niet dat in het zakendoen zijn ambities liggen, zijn aandacht gaat uit naar het vakmanschap dat hem toevallig directeur maakte: het construeren van anatomische modellen van papier-maché. Auzoux was een Franse chirurg met een hevige interesse in de anatomie van organismen. Als iemand die zijn kennis graag overbracht op studenten kon hij niet uit de voeten met de anatomisch modellen in die tijd. Ze waren gemaakt van het natuurlijke materiaal was. Zacht materiaal dat bij aanraking al van vorm kon veranderen. Begin 19e eeuw ontmoette Auzoux, in opleiding voor chirurg, Jean Francois Amelin. Die maakte al tien jaar papier-maché modellen. Of Auzoux aan de haal ging met Amelins idee of slechts verder ging waar de man stopte, blijft onduidelijk. Een feit is dat de Parijse chirurg al gauw wereldberoemd was. De aanvragen voor Auzoux’ natuurgetrouwe anatomische modellen van papier-maché stroomden binnen.
Het mengsel van lijm en papiersnippers was zacht en kneedbaar en kon in alle vormen worden geconstrueerd; een belangrijke voorwaarde voor het aanbrengen van de details die zo bepalend waren voor de kwaliteit van het model, zoals te zien aan het tentoongestelde model. In zekere zin waren de Anatomie Clastique’s dan ook duidelijker dan het echte weefsel. Het gaf een beter beeld van een gezond mens dan echte organen konden. De modellen waren immers gebaseerd op tientallen anatomische studies, en ontblootte niet slechts de vormen van het ene lijf dat toevallig voorlag. Ook was pathologisch weefsel, met het referentiemodel in de hand, voor de aankomende chirurgen beter te herkennen.
(2000, Wetenschapsmagazin Natuur en Techniek)
|
