Snaargalvanometer, ca. 1910 , Prof. Willem Einthoven, Rijks Universiteit Leiden
Inv V09171

Hartritmestoornissen werden in de geneeskunde al eeuwen onderkend en gezien als de veroorzakers van een aantal ziekten.
Aan het eind van de 19e eeuw kwam men er achter, dat ook de elektrische prikkelgeleiding in de hartspier een belangrijke rol speelde bij het ontstaan van een hartritmestoornis. Het zou tot 1910 duren voordat er een mogelijkheid werd gevonden om deze elektrische prikkelgeleiding ook werkelijk in beeld te brengen. Dit gebeurde met behulp van de eerste elektrocardiograaf, ontwikkeld door de Leidse hoogleraar Einthoven. Het eerste apparaat was zo groot, dat het niet naast het bed van de patiënt gezet kon worden. Daarom bracht men een verbinding tussen patiënt en het apparaat tot stand met behulp van de telefoonleiding. Het met deze opstelling verkregen resultaat heette dan ook een tele-electrocardiogram.