In de loop van de 20e eeuw begonnen verfraaiende ingrepen een steeds grotere rol te spelen in de plastische chirurgie. Daarvoor was de plastische chirurgie het vak van de lichamelijke restauratie en werden borstprotheses voornamelijk gebruikt om de door amputatie verwijderde borst te vervangen. Deze borstverwijdering, ook wel mamma amputatie genoemd, was soms nodig om een kwaadaardig gezwel te verwijderen.
De vorm en grootte van de borsten hadden in de tweede helft van de twintigste eeuw veel te maken met het geldende schoonheidsideaal. Aangezien de meningen met betrekking tot de ideale vormen van de vrouw konden veranderden kwam het voor, dat ingebrachte implantaten na een aantal jaren weer werden verwijderd, omdat het modebeeld veranderd was en men de voorkeur gaf aan natuurlijk gevormde borsten. Waren het bij de vrouw de borsten die het schoonheidsideaal bepaalden, bij de man was het mechanisch goed kunnen functioneren van het geslachtorgaan de maat voor het levensgeluk. Er kwamen dan ook in de loop van de tijd een grote verscheidenheid aan penis implantaten op de markt, die bijvoorbeeld door buiging een erectie konden simuleren.