Er kunnen lastige berekeningen nodig zijn voor een wiskundige beschrijving van faseovergangen zoals smelten en kristalliseren. Om deze berekeningen te omzeilen, heeft Kamerlingh Onnes een truc bedacht. Hij liet gipsmodellen maken, waarin de energie van een systeem werd weergegeven als functie van het volume en de entropie. Om nu de faseovergangen te bepalen, liet hij een glasplaat over deze modellen rollen. Bij de plooien waar de glasplaat het model niet raakte, werden metaaldraden gespannen. Deze metaaldraden gaven de overgang aan van de ene naar de andere fase.
Objecten met EXTRA INFO achter de naam of een kader rond de foto bevatten uitgebreidere informatie.
Deze database is nog in ontwikkeling. Wij verontschuldigen ons voor de nog ontbrekende foto's en gegevens.
