
De grondige restauratie van het Ceaciliacomplex vond plaats in de jaren tachtig van de twintigste eeuw. Toen is ook de glazen overkapping boven deze ruimte aangebracht. Tot 1861 liep hier de Dolhuisgracht die aanvankelijk de begrenzing vormde van het Sint Caeciliaklooster uit 1440. Hier is de zuidgevel te zien van het oorspronkelijke kloostergebouw dat rond 1600 grondig is verbouwd tot pest- en dolhuis. Daarbij zijn binnenmuren weggebroken met als gevolg dat de buitenmuren gingen hellen en spalken nodig waren om instoring te voorkomen.

